Middengaard, Middelgaard, Midgaard (m.) de bewoonde wereld, de wereld van mensen

Overgeleverde vormen
Oudsaksisch middilgard ‘aarde, wereld’, Oudhoogduits mittilagart, Oudengels middangeard ‘aarde, wereld’, Oudnoords miðgarðr ‘aarde’, Gotisch midjungards ‘bewoonde wereld’

Oudgermaanse vorm
*medjanagardaz

Duiding/etymologie
Letterlijk ‘het bewoonde land in het midden’. Buiten Middengaard woonden de goden en de reuzen. De vormen met middel- en mid- zijn latere nevenvormen. Zie ook Middenaarde en Ermengrond.