Skip to content

ee

ee (v.) ‘gewoonte, zede; godsdienstig gebruik; godsdienst; wet; huwelijk’

Overgeleverde vormen
Oudnederlands ēwa ‘wet’ (Middelnederlands ewe, eeu, eewe, ee ‘tijdperk, eeuwigheid; (zeden)wet’), Oudsaksisch ēwa ‘wet’, Oudhoogduits ēwa ‘wet; lange tijd, eeuwigheid’ (Duits Ehe ‘huwelijk’), Oudfries ēwe ‘wet’ (Fries ieu), Oudengels ǽ(w) ‘wet’, Oudnoords ævi ‘lange tijd’ (Noors æva), Gotisch aiws ‘lange tijd’

Oudgermaanse vorm
*aiwō ‘tijdperk; recht, zede, gewoonte’

Duiding/etymologie
In oorsprong hetzelfde woord als eeuw, maar met een eigen vorm- en betekenisontwikkeling. De betekenis ‘wet, huwelijk’ is een latere, West-Germaanse ontwikkeling. Het woord is nog te vinden in eega ‘echtgenoot, echtgenote’ (< ee-gade ‘wettelijke echtgenoot/echtgenote’), echt ‘werkelijk’ (< ē-haft ‘wettig’) en echt ‘huwelijk’ (zelfstandig gebruik van het vorige woord). Verwant zijn verder (n)iets, ieder, (n)iemand, (n)immer, (n)ergens en (n)ooit.

Terug naar het overzicht van wichtnamen.
Advertenties
No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s