| Bijwolf reedde, bloed van Egde: | |
| “Nu zeggen willen wij zeevaarders, | |
| van verre gekomen, dat we ons voornemen | |
| 1820 | Heugelek te zoeken. Alhier zijn we goed |
| in wensen verwaard. Du heefst ons wel geriefd. | |
| Als ik dan op aarde maar iets vermag | |
| om dijn moedgunst meer te verdienen, | |
| heer van mannen, dan ik tot heden toe deed | |
| 1825 | aan strijdwerken, ik ben terstond gereed. |
| Als ik het hoor over de hafgangen | |
| dat ommelanders dij met oorlog dreigen, | |
| zoals wederstrevers dij bij wijlen deden, | |
| breng ik dij degens in duizendtal, | |
| 1830 | helden ter helping. Van Heugelek weet ik, |
| de Gotenvorst, hoewel hij jong zij | |
| als volkshoeder, dat hij me bevorderen wil | |
| met woorden en werken, zodat ik dij wel ere | |
| en dij tot steun het strijdhout drage, | |
| 1835 | vermering van macht waar du mannen vergst. |
| Als Roerik dan wil naar het rijk der Goten, | |
| een vorstenzoon, mag hij vele daar | |
| aan vrienden vinden. Verre landen zijn | |
| gezwinder bezocht voor wie zichzelf goed is.” | |
| 1840 | Rutger reedde en reikte antwoord: |
| “Die woorden zond de wetende Heer | |
| dij het hart toe. Ik hoorde nooit wijzer | |
| een man zo jong in jaren handelen. | |
| Du bist sterk van vermogen en te moede vroed, | |
| 1845 | wijs in woordrede. De verwachting heb ik, |
| als het geschiedt dat schacht hem ontneemt, | |
| de telg van Reidel in toornige strijd, | |
| ziekte of ijzer dijn aanvoerder, | |
| hoeder van lieden, en du dijn leven heefst, | |
| 1850 | dat de Zee-Goten zekerlijk nergens |
| een koenere koning te kiezen hebben, | |
| hoordwacht van helden, als du houden wilst | |
| het rijk van magen. Dijn gemoed behaagt | |
| me hoe langer hoe meer, lieve Bijwolf. | |
| 1855 | Du heefst volvoerd dat tussen onze volken nu, |
| tussen Gotenlieden en Geer-Denen, | |
| verwantschap zal zijn, en weerwil zal rusten, | |
| de erge nijden die ze eerder leden, | |
| zolang ik bewind heb over het wijde rijk, | |
| 1860 | duurheden gemeen zijn, menig de ander |
| met goed groeten zal over het ganzenbad.1 | |
| Het geringde schip zal over het ruim varen | |
| met giften en lofblijken. Die lieden ken ik | |
| naar vriend en vijand als vastschapen, | |
| 1865 | in alles in onschuld volgens de oude wijs.” |
| Toen binnen gaf de berger van edelen, | |
| telg van Halfdeen, nog twaalf duurheden, | |
| heette met die toegiften hem zijn trouwe volk | |
| in gezondheid zoeken, gezwind wederkeren. | |
| 1870 | Toen kuste de goede koning van adel, |
| de Schildingenvorst, die schoonste degen | |
| en greep hem om hals; de grijze heer | |
| had tranen lopen. Meende twee dingen, | |
| de oude invroede, de een te sterker: | |
| 1875 | dat ze elkander voort nooit meer vinden zouden, |
| moedig in ontmoeting. Hem was die man zo lief | |
| dat hij het hartewellen niet weerhouden kon | |
| en hem vast te borst met banden van gedachten | |
| een diep verlangen naar die dierbare man | |
| 1880 | in het bloed brandde. Bijwolf trad van hem, |
| de goudkoene krijger, over grasweide weg, | |
| verheugd met heergoed. De hafganger verbeidde | |
| zijn edele eigenaar, hij die voor anker reed. | |
| Toen werd gaandeweg de gave van Rutger | |
| nog vaak geacht. Dat was een enkele koning | |
| in alles oorbaar, totdat hem ouderdom beroofde | |
| van vermogensvreugde, zo die vaak menige raakte. |
1. Wederom een kenning voor ‘zee’.
Taaldacht 