Skip to content

reus

reus (m.; reuzen) onvereerde, machtige oergeest, de godenveelal vijandig

Overgeleverde vormen
Middelnederlands rose, ruese, rese, Middelnederduits rese, Oudhoogduits risiriso (Duits Riese), Oudnoords risi (IJslands risi, Zweeds rese, Noors rise)

Oudgermaanse vorm
Waarschijnlijk *wrisiz (ouder *wresiz)

Duiding/etymologie
Van een Proto-Indo-Europese wortel *wer- ‘hoge plek, hoog’, vanwaar ook Oudnederlands wrisil ‘held’ en Oudsaksisch wrisilīk ‘reusachtig’. De w- van *wrisiz is later verloren gegaan door invloed uit het Oudhoogduits, waar wr- in de regel al tot r- was vereenvoudigd,  en/of door verhaspeling met de wortel van rijzen. De -eu- in reus is ofwel ablautend ofwel een ronding van later. De klankwettige vorm is wrees dan wel wreus. Evenwoorden van reus zijn deurs, huin en etten.

Terug naar het overzicht van wichtnamen.
Advertenties
No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s