Zinzate

In een ander, minder druk Nederland waar het wild kan gedijen loop ik over oude holle paden van wij naar wij, de heilige oorden die vaak in bossen te vinden zijn. Vele zijn tevens hoven waar toegewijden in en om de houten zalen dagelijks hun geest en lijf oefenen, de tauw indachtig. Het leven is er eenvoudig en een van hun wijzen van bezinning is de meditatie, of zinzate zoals het daar heet, vaak met uitzicht op welvertakte bomen. Ik ga zitten en neem deel.

Bij zinzate is het uitkijken op bomen en ander wilds niet zomaar een keuze. Een groene omgeving is goed voor ons. We hebben geen nood aan bewijs in zielloze wetenschapstaal om dat te weten. De aanblik van het vertrouwde zelfzodanige vol levenskracht—en niet de vaak troosteloze wereld die door mensenhanden gemaakt is—bedaart de geest en ruimt de weg naar een beter begrip van de tauw, de onderliggende schikking van het bestaan.

Daarbij, de tauw heeft twist in de oude zin van het woord als haar grote kenmerk en zinnebeeld. Dat wil zeggen: tweeheid en vandaar verscheidenheid. Het is in het spel der vertakkingen in bomen en andere gewassen dat twist zo zwierig en duidelijk tot uiting komt. In twist, tweeheid, dus ook tegenstelling, begint het denken van elke sterveling, begint zinzate.

Weet echter dat er geen tweeheid, geen twist, geen tegenstelling, zonder samenhang is. Er is geen dit zonder dat, geen zus zonder zo, geen koude zonder warmte, noch andersom. Er is geen ontkomen aan een diepere, hogere eenheid. De Ene is de bron, drijver en houder van het heelal. En het is aan de ziel van de sterveling om nader tot de Ene te komen.

Dan wordt er, meestal doch niet noodzakelijk met gesloten ogen, op het innerste zelfloze gericht, totdat zo goed als rein bewustzijn is bereikt, een glimp van de Ene. En dat heet inzinzate—of slechts inzin, want het spreekt vanzelf dat men hierbij gezeten is.

Na enige tijd open ik de ogen en zie ik het wild weer. De wereld is groen en ik lach. Ha! Nu is er gelegenheid voor een heilzame kruidendrank en wellicht een gesprek met een van de wijlingen ter stede. Daarna begeef ik mij tussen de knappe houten gebouwen uit naar de gaard, die geschikt is naar de beste verhouding van wild en tam, de tauw indachtig, en houd ik mij aan stille acht op de wereld om mij heen.

7 gedachtes over “Zinzate

  1. Prachtig stuk. Het geeft mij rust om de onderliggende schikking van het bestaan zo mooi in taal voor mij te zien.

    De mens heeft ook alvórens de zinzate heilzame kruidendranken tot zich genomen: kruiden/paddestoelen met geestverruimende werking. Het gevolg van het innemen van zo’n drank is een toestand vergelijkbaar met zinzate, maar dan niet geheel op eigen kracht. De waarneming neigt dan meer naar eenheid dan naar verscheidenheid. Het zijn de meest mystieke ervaringen in mijn leven.

    Zou de etymologie ons ook dichter bij de Germaanse tovenaars/tovenaressen kunnen brengen? Krijgen wij dan meer zicht op welke planten hiervoor gebruikt werden?

    Afijn, voorlopig maar de zinzate met na afloop thee. Heb wat hoogte- en dieptevrees ontwikkeld na gebruik. Geen tovenaar die mij inwijdde. 😉

    1. De kans op akelige bijwerkingen en gevolgen is voor mij een grote reden om het te laten bij lezen, luisteren en kijken. De gemelde ervaringen van dergelijke geestverruiming spreken ook meer tot mijn verstand (nieuwsgierigheid) dan tot mijn hart, moet ik bekennen. Bovendien heb ik me altijd afgevraagd of zulke ervaringen betrouwbaar zijn voor de ervaarder, d.w.z. echt een hogere waarheid/werkelijkheid openbaren.

      Wat de oude Germaanse tovenaars allemaal aanwendden is mij best een raadsel. Je zou inderdaad zeggen dat in sommige kruidnamen zulk gebruik besloten ligt, maar ik kan niet een mogelijke bedenken.

      Wel weet ik dat bijvoorbeeld de uw (taxus) in dat opzicht nog enkele geheimen heeft en niet slechts heel giftig is. In het prachtige boek Yew: A History van Fred Hageneder las ik enkele jaren geleden het geval van een laak (arts) die naar een hemelse wereld vol gelukzaligheid werd ‘vervoerd’ na afgescheiden stoffen van vier zulke bomen te hebben ingeademd op een warme dag in zijn tuin. Hij zou het verband door herhaling bevestigd hebben.

Laat een reactie achter op Machteld 🐰 Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.